Hep Duyduk, Ama Nedir Bu Servet-i Fünun

Türk edebiyatının önemli bir kısmı olan Servet-i Fünun Edebiyatı, 1860 yılından beri ortaya çıkan Doğu-Batı mücadelesini ortaya koyan bir oluşumdur. Yoğun ve son derece dinamik çalışmaların yapıldığı bu dönem sonucunda, Türk edebiyatında anlayış, teknik ve içerik bakımından batılılaşmaya gidilmiştir. Bu dönemin adı, dönemin önemli dergilerinden biri olan Servet-i Fünun dergisinden gelmektedir. Servet-i Fünun edebiyatının genel özellikleri, diğer Türk edebiyatı türlerine göre farklılık göstermektedir.

Servet-i Fünun Edebiyatının Genel Özellikleri

1. Servet-i Fünun, ‘sanat, sanat içindir’ anlayışına sahiptir.
2. Cümlelerin, dize veya beyit ile tamamlanması yerine, cümlenin özgür olduğunu kabul etmiştirler. 5
3. Aruz ölçüsünü kullanan Servet-i Fünuncular, aruzun dizeler üzerinde kurmuş olduğu baskınlığı ortadan kaldırarak, daha çok şiir yerine kalıba önem vermişlerdir.
4. Son derece ağır bir dil kullanmışlardır.
5. “Kafiye kulak içindir” görüşünü daha çok benimsemişlerdir.
6. Dönemin siyasal baskılarından ötürü, şiirlerde olduğu gibi roman türü eserlerde de sosyal konulardan uzak durmuşlardır.
7. Genel olarak realizme bağlı olmakla birlikte, romantizmin izlerine de rastlamak mümkündür.
8. Romanlarda dil son derece ağırken, üslup ise sanatkaranedir.
9. Roman tekniği sağlamdır.
10. Yazarlar eserlerinde daha çok yaşadıkları olayları anlatırken, konular ise İstanbul’un çeşitli kesimlerinden oluşmaktadır.
11. Betimlemelerin gözleme dayalı ve nesnel olduğunu söylemek mümkündür.
12. Bu dönemde eser veren yazarlar, siyasal baskılar nedeniyle gazetecilik ve tiyatro gibi alanlarda eserler verememişlerdir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir