Tanzimat Dönemi Edebiyatı

Osmanlı İmparatorluğu’nun çeşitli nedenlerden ötürü ilan etmiş olduğu Tanzimat Devri sırasında gelişen edebiyatımıza Tanzimat Dönemi edebiyatı adı verilmektedir. Tanzimat Dönemi edebiyatında şairlerin genel anlamda batıya yönelik eserler verdiğini söylemek mümkündür. Fikir ve sanat alanında yapılan yenilikler, haliyle Tanzimat Dönemi edebiyatının da batıya yönelik olmasına zemin hazırlamıştır.

Tanzimat Edebiyatı’nın en önemli kurucusu Şinasi olarak bilinmektedir. Abdülhak Hamit Tarhan, Recaizade Mahmut ekrem ve Muallim Naci, bu edebiyat anlayışının yayılması konusunda en etkili olan isimler olarak bilinmektedir. Öte yandan Ahmet Cevdet Paşa, Süleyman Paşa, Şemsettin Sami Bey, Ahmet Vefik Paşa, Samipaşazade Sezai Bey ve Nabizade Nazım Bey ise bu dönemin en büyük destekçileri olarak bilinmektedir.

Tanzimat Dönemi Edebiyatının Genel Özellikleri

Türk edebiyat tarihinin önemli dönemlerinden biri olan Tanzimat Dönemi edebiyatının genel özellikleri ise şunlar olarak bilinmektedir:
• Tanzimat dönemi edebiyatı sanatçıları, çok yönlü sanatçılar olmakla birlikte, yazar, şair, devlet adamı ve gazeteci gibi niteliklere sahiplerdir.
• Gazeteler sayesinde sosyal ve politik alanda yeni fikirler ortaya atılmıştır.
• Tanzimat edebiyatında bir nevi klasisizm etkilenmeleri olmuştur ama romantizm daha çok ağır basmıştır.
• Sanatçılar yalın ve anlaşılır bir dili savunmuşlardır.
• Batı’dan alınan birçok eser ilk kez Tanzimat Dönemi edebiyatı ile birlikte kullanılmıştır.
• Vatan, millet, adalet, eşitlik ve hürriyet gibi kavramlar ön plana çıkmıştır.
• “Sanat toplum içindir” anlayışı bu dönemde daha çok ağır basmaktadır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir