Bankanın Kapısı

Temel uçaktan korktuğu için iş seyahatine trenle gidecekmiş. Kalkış saati geldiğinde kompartımanda yerini almış. Tesadüf o ki aynı kompartımanda bankacı bir kadın da seyahat ediyormuş. Gün içerisinde birbiriyle tanışmış, sohbet etmişler. Tabi yolculuk uzun olduğu için akşam olmuş ve yataklı vagonun ranzasını açmışlar. Temel, “ben alt tarafta yatarım” demiş ve yatağına uzanmış. Bir süre sonra üst katta yatan kadın pijamasını çıkartıp Temel’in hemen yanından aşağı atmış.

Bunu bir işaret olarak düşünen Temel alt taraftan seslenmiş. “Hanımefendi yoksa bankanın kapıları mı açıldı?” Kadın cevap vermiş, “ne münasebet Temel bey lütfen böyle konuşmayın.” Temel utanmış ve tekrar uymaya çalışmış. Aradan çok kısa bir süre geçmiş ve kadın iç çamaşırının üstünü aşağıya atmış bu sefer. Temel artık bunun kesin bir işaret olduğunu düşünmüş ve tekrar seslenmiş. “Hanımefendi, bankanın kapıları açıldı mı?” Kadın, “Temel bey, size az önce de söylediğim, lütfen bir daha böyle konuşmayın.”Temel yine hayal kırıklığı yaşamış, uyumaya çalışmış.”

Yine çok geçmeden kadın bu sefer iç çamaşırının alt kısmını atmış yere. Ama Temel’den ses yok. Kadın acaba neden bir şey demedi diye merak etmiş. Artık o da hazırmış ve seslenmiş. “Temel bey, banka açıldı.” Temel’den cevap gelmiş, “hanımefendi gerek kalmadı ben çeki elden bozdurdum.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir